Máis humor vilalbés extraído de www.avozdevilalba.com

.
A caricatura é moi boa, noraboa o meu tocaio, pero penso que non teño tan mala leite, ¿qué vos parece?

Preguntas da nosa portavoz Elba Veleiro para o próximo pleno ordinario sobre o pintado dunha sala de exposicións do auditorio

.

Estes días (28 agosto -18 setembro) no Auditorio Municipal estase levando a cabo unha exposición do pintor Santiago Catalán de unha serie de obras de técnica mixta sobre táboa que leva por título “Lunares” e que foi organizada polo IESCHA.

Parece ser que o citado autor non quería expoñer a súa obra sen que se pintaran as paredes da sala onde ía ter lugar dita exposición xa que non se atopaban nas condicións adecuadas para tal fin.

Por seren estas unhas dependencias municipais, directivos do IESCHA puxéronse en contacto co Concello para pedirlles que as pintaran, recibindo a contestación de que os operarios estaban de vacacións e non había personal para facer este traballo. O certo é que finalmente, como podemos comprobar todos os que visitamos a exposición, procedeuse a pintar as paredes da Sala de Exposicións do Auditorio Municipal

Por todo isto:

¿Quen ou como se pintou dita sala?.

¿Quen correu cos gastos de pintura e man de obra?.

Se foi algún particular ou a Asociación organizadora do evento a que pagou.¿Non lle parece ao equipo de goberno que se lles debían reintegrar os cartos, por tratarse dunha depencia municipal?

Mª Elba Veleiro Fernández

Humor Vilalbés (Extraído de A voz de Vilalba)

Artigo de Daniel Basteiro, periodista vilalbés, corresponsal en Bruselas do diario Público

Para que ninguén pense que as miñas percepcións e opinións sobre o certame literario son debidas a un interese político de desgastar o equipo de goberno do PP, lede este interesante artigo de Daniel Basteiro, corresponsal vilalbés dun diario de tirada nacional que asistiu ó certame literario.

.

Franco, honrado en casa de “don Manuel”

2009 September 2
por Daniel Basteiro

Podría ser un pregón más. Es decir, el inicio discreto de las fiestas de San Ramón que Vilalba (Lugo) celebra a caballo entre agosto y septiembre. Podría ser el discurso interminable de casi todos los años, en el moderno auditorio poblado por vecinos vestidos de domingo que cuchichean sobre la idoneidad de tal o cuál dama de honor. Podría ser el discurso lleno de “recuerdo cuando” o “antes, cuando era joven”. El homenaje a las tradiciones e historia local que siempre se le encarga a alguien famoso que nació en el pueblo pero emigró, curiosamente sin regresar muy a menudo a su tierra. Siempre con Manuel Fraga, “don Manuel”, el alcalde y algún miembro de la Xunta presentes, luchando tanto como los miembros de la sufrida banda de música por permanecer despiertos.

Sin embargo, este año se recordó con una nostalgia inaudita a la figura del “generalísimo”, a quien el pregonero, el periodista Antonio Domínguez Olano, llama “don Francisco Franco Bahamonde”. El encargado de inaugurar las fiestas del pueblo de Fraga o Rouco Varela no tuvo reparos en acordarse públicamente de los “paseos” o de las placas en honor al dictador. Ni se despeinó al referirse al dictador por los términos impuestos por el régimen. Todo ello en un discurso caótico y difícil de seguir que dejó en un segundo plano las anécdotas sobre su juventud en el pueblo.

Los medios locales optaron por silenciar el homenaje público y se limitaron a sumarse a los continuos elogios de Domínguez Olano a Fraga, con quien Vilalba y España están para él en deuda. Tampoco faltaron en el discurso los elogios al antiguo presidente del Parlamento de Galicia (también vilalbés, también del PP), su hijo (concejal de Cultura), el alcalde (que logró otra mayoría absoluta más para el mismo partido en las últimas elecciones) o el cardenal de Madrid.
Algunos de los habituales a la cita pusieron mala cara. “Creo que nunca se hicieron referencias a Franco en estos términos”, me comentó a la salida uno de ellos. “Es una pena que se estropee el inicio de las fiestas de esta manera y que no pase nada”, lamentaba otro. No obstante, la elección del pregonero, prerrogativa del gobierno municipal, produjo también muchas sonrisas nostálgicas y algún que otro aplauso espontáneo.

Lo grave, más allá de la falta de transparencia en la elección del pregonero, no es que el ilustre vilalbés, que casi siempre lleva décadas fuera de Galicia, pueda decir lo que quiera. Eso es deseable. Lo grave es que se utilice un acto público, institucional pero puramente ornamental, para infectarlo con términos políticos y retórica franquista. Todo ello aderezado con adulaciones sin pudor siempre a los mismos, siempre segundos antes de cantar el himno gallego, que es de todos.

Quizás lo peor sea la satisfacción de algunos (no pocos) de los presentes y su reflejo inexistente al día siguiente en la prensa. Los que aplauden estos homenajes demuestran una democracia mal asumida, que consiste en utilizar la libertad de expresión en actos públicos como un altavoz para la morriña de tiempos pasados que, por supuesto, siempre fueron mejores. Un preámbulo perfecto para que las fiestas locales se desarrollen, como siempre, en un clima de “extraordinaria placidez”.

Pregón ou Mitín político

Son moitos, os veciños da nosa vila, que están ofendidos pola actitude sectaria e pouco democrática que mantén o goberno de Gerardo Criado, en actos que deberían de carecer da politización da que moitas veces él acusa, sen moito sentido, ós partidos da oposición cando exercemos a laboura para a que fomos elexidos. Actos, como o pregón das festas patronais de tódolos vilalbeses, que temos democráticamente o dereito de pensar do xeito que máis nos satisfaga, sen deixar por elo, de disfrutar dos actos programados nestas festas polo goberno local, que non actúa como tal e só se preocupa por contentar a aqueles que lle mostran unha pleitesía total ó seu xeito de pensar. Ante esta actitude, e como non podería ser doutro xeito, son moitos os veciños que me fixeron chegar as súas queixas, incluso moitos deles votantes do PP, que teñen a mesma percepción de sectarismo que eu teño e que vou a tratar de explicar nestas liñas.

Os cidadáns vilalbeses imos observando, como dende o goberno do Partido Popular do Alcalde Criado, ano tras ano, e con contadas excepcións, temos que aguantar o inaguantable para non levantarnos da nosa butaca no auditorio e marchar dun acto tan solemne para tódolos cidadáns vilalbeses, como é a entrega de premios do Certame Literario que inclúe o pregón das festas patronais de San Ramón e Santa María. E todo debido a que o Goberno do Partido Popular e a pouco aproveitada e decadente Concellería de Cultura do Señor García-Leira Boado, aproveita estes actos para darse un festín de autocomplacencia e autobombo partidista, invitando a participar, como mantedores do Certame Literario, e polo tanto, como pregoeiros das nosas festas, a personaxes que nalgúns casos non teñen o mínimo arraigo e coñecemento do noso concello para vir a darnos leccións maxistrais sobre o que nel sucede, e sempre para vanagloria do goberno popular, ou noutros casos, o que teñen é precisamente un pasado bastante negro diante dos seus antigos veciños, polos seus coñecidos comentarios contra a nosa querida vilalba, que agora tratan de ocultar con excusas que non deron durante moitos anos e que agora repiten, co motivo de vir a recibir un honor vilalbés, que antes non lles interesaba, pero que os actuais mandatarios lle dan a cambio dun discurso do máis experpéntico e pelota que poidemos ser capaces de escoitar.

Este ano, o pregón, con continuas alusións do pregoeiro ós seus desexos de comida e “de vivir para comer” que facían que semellase que estábamos nunha festa gastronómica, parecía propio da época anterior á democracia, con alusións do máis carca e antigo que se levan escoitado neste acto, incluindo alusións ó Xeneralísimo e a súa familia e a todo o que cheirase a esa parte da nosa historia tan pouco edificante, que xa poucos se encargan de resaltar. E todo isto ante os poucos, e cada ano menos, cidadáns vilalbeses que acuden a dito acto social, e que en moitos casos ó non ser seguidores fieis do Partido Popular, quedan abraiados polo máis que repugnante peloteo que se desenrola ante os representantes do Partido Popular e en especial ante Don Manuel Fraga, que fai que as nosas festas parezan máis que na honra de San Ramón, na honra de “San Manuel Fraga Iribarne”, como se o noso concello non tivese nada máis que aportar que a presenza deste notable vilalbés, que todos respetamos, aínda que algún non nos babemos ó escoitalo seu nome, e ademais destas alusións a Fraga, e como non podería ser doutro xeito, con continuos comentarios a favor da xestión dos alcaldes actual e anteriores e dos concelleiros actuais, magnificando a súa xestión, sen coñecer nin o mínimo desexable para facelo, as súas competencias e o desenrolo do seu traballo.

Así que, se o goberno do PP, segue sen dar mostras de querer exercelo goberno polo que foi elexido por todos nós, organizando como moitos lle pedimos, as festas de San Ramón e Santa María, podería facelo mesmo co pregón e deixarlle ás comisións de festas, que sexan elas as que decidan os pregoeiros de cada ano, xa que eles non son capaces de mostrar a mínima capacidade de facer algo sen que cheire ó partidismo máis rancio e así, polo menos, serían voces alleas a política quen decidisen tal honra.

Pola miña parte creo que existen moitos vilalbeses coa capacidade intelectual e o coñecemento do noso concello esixible a un pregoeiro, nesta clase de pregóns, e aínda que moitos deles non sexan do partido popular, darían magníficos pregóns ó gusto dunha maioría do noso pobo e non só dos que se identifiquen cun certo xeito de pensar políticamente.

Martín Seco García